articles that instigate
ใช่ว่าชีวิตคนเราจะไม่มีอุปสรรคที่เกิดจากผู้อื่นอยู่เลยหรอก บ่อยหนที่คนอื่นหรือส่ิงแวดล้อมที่เราควบคุมบังคับไม่ได้ คือเป็นอุปสรรคที่ทำให้เราท้อถอย
แต่หลายครั้ง, อุปสรรคบางอย่างกลับเกิดขึ้นภายใน
เราคือผู้สร้างกับดักเหล่านั้น แล้ววางมันเอาไว้ตามรายทาง เราบอกตัวเองว่า-เราไม่มีวันจะทำสำเร็จ
แม้เราจะรู้ว่าสิ่งรายล้อมรอบตัวเราในเมืองใหญ่ – และในโลก, ล้วนเป็นสิ่งประดิษฐ์ และเป็นสิ่งประดิษฐ์ซ้ำซากที่พาเราหมุนวนย่ำอยู่กับที่ไม่รู้แล้ว
แต่เราก็อดไม่ได้ ที่จะมองหาความงามจากความซ้ำซากนั้นอยู่ซ้ำๆ
เราจะหาเป้าหมายในการมีชีวิตได้อย่างไร
และจะเชื่อมั่นได้อย่างไรว่าเป้าหมายนั้นไม่ผิด
ดวงตาเปียกชื้น เมื่อผมนึกถึงเพื่อนบางคน
ผมรักทุกคนไหม-ผมถามตัวเองอย่างนั้น คำตอบก็คือใช่ ผมรักทุกคนนั่นแหละ แม้บางคนอาจสร้างความเจ็บปวดให้กันถึงขั้นที่เคยเขียนกลอนว่า-ก็เห็นกันแต่หันไปเหมือนไม่เห็น มันเป็นความเจ็บปวดอย่างยิ่ง ที่เราต่างมองไม่เห็นกันและกันอีกต่อไป
เรามักเหวี่ยงตัวเองไปมาระหว่างความหลงตัวเองกับความซังกะตาย
จะทำอย่างไรให้การเหวี่ยงไปมานี้เกิดประโยชน์อะไรบางอย่างได้
ไม่ว่าจะในชีวิต, หรือในการทำงานก็ตาม
เมื่ออายุมากขึ้น จะมี ‘เรื่องเล่า’ เกี่ยวกับตัวคุณที่คุณไม่รู้มากขึ้นเรื่อยๆ
บางเรื่องเล่าตายไป บางเรื่องเล่าอยู่ยงคงกระพัน บางเรื่องเล่าคุณเกลียดมันแทบแย่
ที่สุดคุณจะปล่อยเรื่องเล่าเหล่านั้นให้ดำเนินไป ให้มันมีชีวิตของมันเอง
เรามักจะคุ้นเคยกับนิทานที่ถูกกระทำให้เรียบง่าย เช่นว่า ตอนต้นเรื่อง เจ้าหญิงอาจทุกข์ยาก ถูกแม่มดรังแก แต่แล้วก็มีนางฟ้ามาช่วย ในที่สุด ตอนจบเจ้าหญิงก็ได้อยู่กับเจ้าชายอย่างมีความสุขไปจนชั่วชีวิต
แต่ชีวิตจริงของคนไม่เคยเรียบง่ายแบบนั้นเลย
นั่นคือแก่นหลักของหนังสือเล่มนี้ – สำนึกของช้าง
คุณเคยเกลียดบางสิ่งในตัวเองที่เหมือนกับพ่อแม่ของคุณบ้างไหมครับ
มีน้อยคนมากที่จะบอกว่า พ่อแม่ของตัวเองมีปัญหาอะไรบ้าง และปัญหาที่เกิดขึ้นสร้างความขัดแย้งในความสัมพันธ์อย่างไร
พบว่าคนวัยสามสิบปลายๆ ใกล้สี่สิบ มักจะมีสภาวะ ‘ไม่สุข-ไม่ทุกข์’ แล้วก็อาจจะคิดว่าใกล้บรรลุแล้ว เพราะไปพ้นจากทุกข์และสุข แต่เอาเข้าจริง สภาวะแบบนั้นของหลายคน กลับคือการ ‘ไม่สุข-ไม่ทุกข์’ แบบซังกะตาย หมดอาลัยตายอยากกับชีวิต
การประคับประคองตัวตนให้ผ่านวัยสี่สิบต้นๆ ไปได้เป็นเรื่องหนัก เหมือนต้องเกิดใหม่อีกครั้งอย่างที่ฝรั่งบอกกันว่า ชีวิตเริ่มต้นที่สี่สิบจริงๆ นั่นแหละ
เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่อยากทำงานทั้งที่มีงานด่วนไหมครับ
ต่อไปนี้คือ 3 เหตุผล ของการที่เรา ‘ไม่ยอมเวิร์ค’ ทั้งที่ ‘ต้องเวิร์ค’ ไม่งั้นชีวิต ‘ไม่เวิร์ค’ แน่ๆ!
ส่วนใหญ่ในเวลากลางคืน ผมมักใช้เวลาอยู่ข้างหน้าต่าง อ่านหนังสือที่ชอบ หรือไม่ก็คิดถึงผู้คนมากมายที่เคยพบ
ละม้ายสีดำของกลางคืนช่วยซ่อนตัวผมจากสิ่งน่ากลัวต่างๆ กลางคืนจึงพาสิ่งมหัศจรรย์มากมายมาให้ชีวิต
กลางคืนช่วยพรางตัวเราจนจ้อย
และกลางคืนช่วยให้เราไม่กริ่งเกรงแม้สิ่งที่น่ากลัวที่สุด
Permaculture คือการมี ‘วิถีชีวิต’ ที่ ‘คิด’ แล้วว่าจะดำรงอยู่ได้อย่างยั่งยืน ไม่ทำร้ายทั้งธรรมชาติ ระบบนิเวศ เพื่อนมนุษย์ รวมไปถึงตัวของเราเอง
ฟังดูดี แต่จะสร้างมันขึ้นมาได้ยังไงกันล่ะนี่
tomorn.co 