articles that instigate
หนังสือ Fiction 5 เล่ม ใน 10 Best Books of 2016 ของ The New York Times (อีก 5 เล่มที่เหลือ เป็น Non-Fiction) นี่น่าอ่านมากๆ นะครับ แต่ละเล่มเป็น Fiction ที่ต้องหาข้อมูลและรายละเอียดต่างๆมากมายมหาศาล
Read More…
เรื่องราวของซามูไรและเด็กหนุ่มสามัญ เรื่องต้องห้ามสองชั้น ทั้งเรื่องเพศและชนชั้น
แน่นอน เรื่องนี้ไม่ได้จบลงอย่างแสนสุข แต่ทิ้งร่องรอยเอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้สืบสาวและครุ่นคำนึงถึงความเจ็บปวดของพวกเขา
มีผู้ให้ความเห็นว่า มะม่วงที่ดีที่สุดที่จะใช้กินกับข้าวเหนียว ก็คือมะม่วงอกร่อง
ผู้พูดยังอธิบายต่อไปอีกว่า คนสมัยใหม่นั้นไม่รู้ว่าอะไรดีชั่ว เพราะคนสมัยใหม่กินแต่กับมะม่วงน้ำดอกไม้ ซึ่งแม้จะผิวสวยเรียบ เนื้อมาก แต่ไม่หอม และความหวานก็ไม่หวานมีเสน่ห์
นัยของคำพูดนี้ก็คือ การกินมะม่วงน้ำดอกไม้กับข้าวเหนียวมูนเป็นสิ่งที่ผิด เพราะทำให้เสีย ‘วัฒนธรรมการกิน’ แต่ด้ังเดิมไป
หนังสือเล่มนี้ไม่ได้มีแต่เรื่องเชฟ อาหาร ซูเฟล่ กีบหมู พายชั้น แกะย่าง ถั่วขาว ซุปผัก ซอสมะเขือเทศ ปลากะพงแดง หรืออะไรอื่นๆที่เป็นเรื่องอาหารการกินเท่านั้น เพราะนี่คือ ‘ชีวิตจริง’ ของผู้เขียน ซึ่งจริงๆแล้วเป็นคนอเมริกัน แต่ไปทำงานอยู่ที่ลอนดอน จากนั้นก็บินมาเรียนต่อที่ปารีส เธอจึงต้องเรียนรู้อะไรมากมาย
การเรียนรู้ในเรื่องเหล่านี้ช่วยให้เราผู้อ่านเข้าใจความเป็นฝรั่งเศสได้โดยไม่ต้องไปฝรั่งเศส เรียกว่าเป็น Armchair Traveler ได้เลยทีเดียว
เรามักจะคุ้นเคยกับนิทานที่ถูกกระทำให้เรียบง่าย เช่นว่า ตอนต้นเรื่อง เจ้าหญิงอาจทุกข์ยาก ถูกแม่มดรังแก แต่แล้วก็มีนางฟ้ามาช่วย ในที่สุด ตอนจบเจ้าหญิงก็ได้อยู่กับเจ้าชายอย่างมีความสุขไปจนชั่วชีวิต
แต่ชีวิตจริงของคนไม่เคยเรียบง่ายแบบนั้นเลย
นั่นคือแก่นหลักของหนังสือเล่มนี้ – สำนึกของช้าง
ความสัมพันธ์ลับๆ ที่เกิดขึ้น ทำให้ชีวิตของเคมาลทุรนทุราย เขาต้องปกปิดความลับนั้น แม้เขาจะรักคนอีกคนหนึ่งอย่างเหลือเกิน ทว่าเขาก็ทำอะไรไม่ได้ มันเป็นความสัมพันธ์ที่ซุกซ่อน ในท่ามกลางความขัดแย้งยิ่งใหญ่ของสังคมตุรกี
นี่คือเรื่องราวใน ‘พิพิธภัณฑ์แห่งความไร้เดียงสา’
มาวิเป็น ‘เด็กในดง’ ที่ถูกเสียงเพรียกแห่งการศึกษารั้งตัวเขาเข้าเมือง เขาตามมันไปชั่วระยะหนึ่ง ก่อนจะรู้ว่าตนเองต้องการอะไร และมันช่างเศร้า ที่เรารู้จักตัวเอง เพราะใครๆก็คิดว่า สิ่งที่ดีกว่าสำหรับชีวิตล้วนรั้งรออยู่ในเมืองใหญ่ อยู่ในฐานะร่ำรวย อยู่ในการเป็นเจ้าคนนายคน
แต่มาวิไม่คิดอย่างนั้น เขารู้ว่าเมืองนำอะไรมาให้บ้าง
ทำงานกับเอกชน (โดยเฉพาะคนรุ่นใหม่จำพวก startup) ทุกอย่างดูง่ายไปหมด ทั้งติดต่อ ส่งงาน จ่ายเงิน รับเงิน ไม่มีอะไรเป็นพิธีกรรมรุงรังเลย
แต่ทำงานกับหน่วยงานราชการ มักจะเต็มไปด้วยขั้นตอนที่ดูแล้วรู้เลยว่าออกแบบมาเพื่ออ้างการตรวจสอบแต่เอื้อให้ไม่เกิดการตรวจสอบอย่างที่สุด
ผมมักจะเขียนอะไรต่อมิอะไรได้-เมื่ออยู่ในสภาวะที่ไม่น่าเขียน
ผมรักการเขียน – แม้บางสภาวะที่เอื้อต่อการเขียนเหลือเกินจะทำให้ผมไม่อยากเขียน และอีกหลายสภาวะที่ไม่เอื้อต่อการเขียนเลย จะทำให้ผมอยากเขียนอย่างยิ่งก็ตาม
ต้อนรับตอนใหม่ของ Game of Thrones ด้วยการวิเคราะห์ เซอร์ซี แลนนิสเตอร์ กับสามฉากสำคัญ ที่แสดงให้เห็นว่า เธอเป็นใคร ทำหน้าที่อะไร และทำไมเธอถึง ‘จำเป็นอย่างยิ่งยวด’ ต่อ Game of Thrones
Read More…
แน่ละ-กรุงเทพฯ อาจมีสวนสาธารณะใกล้บ้านให้เราไปใกล้ชิดน้อยเต็มที ไม่เหมือนในฝรั่งเศสหรอก แต่หากเราไม่ไปชิดใกล้กับมันเหมือนผู้คนในภาพเขียนของจอร์จ ซูราต์
มันก็อาจไม่มีวันใกล้ชิดกับเราเลยตลอดกาลก็เป็นได้
ผีญี่ปุ่นที่น่าสนใจมากๆ คือผีสาวที่เรียกว่า คุชิสะเกะ-อนนะ (Kuchisake-onna) หรือผีสาวที่ปากฉีกถึงใบหู
แต่ผีสาวที่ว่านี้ เกี่ยวข้องอะไรกับกลาสโกว์ด้วยหรือ
tomorn.co 