การแตกสลายของความทรงจำ

ความทรงจำของมนุษย์ถูกบันทึกเอาไว้ในอณูเล็กจิ๋วทุกอณู ตั้งแต่ใบหน้าของแม่ที่ปรากฏเลือนรางผ่านม่านตาของทารก ส่งสัญญาณไปยังเปลือกสมองส่วนที่ทำหน้าที่รับการมองเห็น การได้ยินเสียง สัมผัส ฮอร์โมนที่หลั่งออกมาจากปฏิกิริยาต่างๆ เหล่านี้ล้วนเก็บไว้ในสมองของเรา ไม่ใช่แค่ที่ใดที่สุด แต่ทุกๆ ที่ล้วนอาบเอิบและเปี่ยมล้นไปด้วยความทรงจำชุ่มฉ่ำ สมองย่อยประสบการณ์ต่างๆ ลงไปเป็นประสบการณ์เล็กๆ มากมาย คล้ายหน้าต่างบานเล็กๆ เรียงซ้อนทับกันไปตามช่วงเวลา เมื่อรื้อฟื้น ความทรงจำเหล่านี้จึงจะหวนกลับมารวมร่างกันเข้าตามบานหน้าต่างแต่ละบาน ซึ่งนักวิทยาศาสตร์เรียกว่า Time Window หรือบานหน้าต่างแห่งกาลเวลา

Read More…

ถ้าเราไม่มีความทรงจำเหลืออยู่เลย ชีวิตจะเป็นอย่างไร

ในทางวิทยาศาสตร์ ถ้าเราไม่มีความทรงจำเหลืออยู่เลย ชีวิตจะเป็นอย่างไร

ความทรงจำดูคล้ายเป็นเรื่องธรรมชาติ คล้ายกับมันเกิดขึ้นได้เอง แฝงฝังอยู่ในสมองของเรา แล้วผุดขึ้นมาให้เรารับรู้เมื่อเราเรียกร้องต้องการ

แต่ความทรงจำเป็นเช่นนั้นเสมอไปจริงหรือ?

Read More…

ก้อนสมองของเราทั้งก้อน – คือความทรงจำ

นักวิทยาศาสตร์บอกว่า การจะให้นิยาม ‘ความทรงจำ’ นั้น เป็นเรื่องที่ยากพอๆ กับการให้นิยามคำว่า ‘เวลา’ เลยทีเดียว ทั้งนี้ก็เพราะความทรงจำคือส่ิงที่ขึ้นอยู่กับกาลเวลา
ความทรงจำไม่ใช่เสื้อทั้งตัวที่ถูกพับเก็บเอาไว้ แต่ความทรงจำ ‘กระทำ’ กับเสื้อตัวนั้นราวกับเครื่องสับ มัน ‘ทำลาย’ เสื้อตัวนั้นจนยับเยินกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย แล้ว ‘ฝัง’ เศษเสี้ยวของเสื้อตัวนั้นเอาไว้ตามที่ต่างๆ ในสมองของเรา

Read More…