รีวิว Nocturnes ของคาซุโอะ อิชิกุโร

หนังสือออกมานานแล้ว แต่เพิ่งได้อ่าน ‘เพลงรัตติกาลรักในห้วงคะนึง’ หรือ Nocturnes ของคาซุโอะ อิชิกุโร

ไม่ได้คาดหวังกับเล่มนี้มากนัก เพราะผิดหวังกับ fiction แปลหลายเล่มที่ได้อ่านในระยะหลัง แต่ปรากฏว่า นี่น่าจะเป็นหนังสือรวมเรื่องสั้นแปลที่ดีที่สุดเท่าที่ได้อ่าน นับตั้งแต่ต้นปีจนถึงตอนนี้เลย

แม้อยากบอกว่าเป็นแฟนอิชิกุโร เพราะชอบ Never Let Me Go ของเขามากเหลือเกิน แต่นอกจากเล่มนี้กับ The Remains of the Days แล้ว ก็ไม่ได้อ่านอะไรของเขาอีก

ดังนั้น พอหยิบหนังสือชื่อหวาน ‘เพลงรัตติกาลรักในห้วงคะนึง’ ขึ้นมาอ่าน ก็เลยนึกว่าท่วงทำนองของเล่มนี้น่าจะออกไปในทางหวานๆ หม่นๆ คล้ายๆ Never Let Me Go แต่เอาเข้าจริงแล้วไม่เลย

นี่เป็นหนังสือที่มี ‘ความอังกฤษ’ มาก มีกลิ่นอายแสบๆ คันๆ บางอย่างแบบอังกฤษ แต่ผสมอยู่กับวิธีสร้างตัวละครที่สมจริงและมีเลือดมีเนื้ออย่างที่สุด ที่งดงามมากก็คือ เราไม่รู้เลยว่าอิชิกุโรจะพาเราไปไหนจนกระทั่งอ่านแต่ละเรื่องจบ เขาพาเราไปรู้จักกับเรื่องเล็กๆ ฉากหน้าของมหาสมุทรที่เรียบสงบ แต่ลึกลงไปเต็มไปด้วยความปั่นป่วนของมนุษย์ที่หลากหลายมากๆ ทิ้งร่องรอยตรงนั้นตรงนี้ที่ดูไม่เกี่ยวข้องกัน แต่ที่สุดแล้วกลับเกี่ยวพันรัดร้อยกันจนกลายเป็นงานเขียนที่แน่นหนา สมจริง แสนสุข แสนหม่น ทว่าทั้งหมดวางอยู่บนเสียงดนตรีล่องลอยเหมือนความฝัน ตั้งแต่เสียงร้องของ ซาราห์ วอห์น ถึงคีตกวีอังกฤษอย่างเอลการ์

แนะนำอย่างรุนแรงนะครับ

Advertisements