I’ll be seeing you

อยู่ๆก็นึกถึงเพลงนี้ขึ้นมา

หลายปีก่อน เคยไปเยี่ยมเพื่อนที่บัลติมอร์ เพื่อนชวนไปปาร์ตี้บ้านเพื่อนอีกที เพื่อนคู่นั้นเป็นผู้หญิงกับผู้หญิง

ทั้งคู่เลี้ยงและรักหมามาก ก่อนนั้นไม่นาน หมาที่อยู่ด้วยกันมานานเพิ่งตายจากไปค่อนข้างกะทันหัน เราคิดว่าปาร์ตี้นั้นน่าจะไม่สนุกนัก เพราะคงมีความเศร้าล่องลอยอยู่ในบรรยากาศ

แต่เราก็ไป

เพราะนี่ไม่ใช่ปาร์ตี้ธรรมดา แต่เป็นปาร์ตี้เล็กๆที่จัดขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองดอกไม้ชนิดหนึ่ง เป็นดอกไม้ทะเลทรายที่เจ้าของบ้านทั้งคู่ปลูกไว้ในกระถาง

เข้าใจว่ามันจะบานเพียงปีละครั้ง บานไม่นานนักก็จะโรยหายไป ทั้งคู่จึงจัดปาร์ตี้ให้เพื่อนๆได้เวียนกันมาชื่นชมความงามของดอกไม้ยามค่ำคืนเพียงปีละครั้ง

เพราะฉะนั้นแม้จะเศร้า แต่ปาร์ตี้นี้ก็ต้องดำเนินต่อไป

เมื่อไปถึงบ้านนั้น ทุกอย่างดำเนินไปเศร้าสร้อยจริงๆ

อย่างหนึ่งอาจเป็นเพราะบ้านหลังนั้นหนาวมาก เนื่องจากทั้งคู่ประหยัดค่าทำความร้อน ใช้ฟืนแทนก๊าซหรือไฟฟ้า ต้องผ่าฟืนเอง แต่ถึงจะผ่าฟืนเองก็ต้องประหยัดเหมือนกัน

ปาร์ตี้ดำเนินไปสักพัก เจ้าของบ้านก็ขอให้เราเล่นเปียโนให้ฟัง (เขาเพิ่งซื้อเปียโนเก่ามาราคา 300 เหรียญ – ถูกมาก!) เปิดโน้ตเพลงไปมา บังเอิญเจอเพลงนี้

มันคือเพลงแสนเศร้าที่ต่อให้ไม่มีการสูญเสียก็ยังอาจร้องไห้ได้ เป็นเพลงที่พูดถึงความรัก ความตาย และความหวังอันว่างเปล่าที่จะได้พบกันอีกครั้ง

I’ll be seeing you,
In every lovely, summer’s day,
And everything that’s light and gay,
I’ll always think of you that way,
I’ll find you in the morning sun,

And when the night is new,
I’ll be looking at the moon,
But I’ll be seeing you.

ตอนกลับบ้าน เจ้าของบ้านทั้งคู่เข้ามากอดและขอบคุณเรา

ก็ใช่-มันคือคืนแห่งความเศร้า แต่เรารู้สึกว่ามันเป็นค่ำคืนที่มหัศจรรย์มากด้วย

ทั้งกับดอกไม้ประหลาดกลิ่นหอมในแสงสวยยามค่ำคืนนั่น และความรู้สึกเต็มตื้นบางอย่างเกี่ยวกับความตายและความรัก

คืนนั้นทำให้เรารู้สึกดีเหลือเกินที่เล่นเปียโนพอได้ และได้ใช้เสียงเพลงนั้นปลอบโยนพวกเขา

แม้เพียงเล็กน้อยก็ยังดี

Advertisements